Η επιτυχία της Ελβετίας δείχνει ότι ένα κράτος μπορεί να επανεκτιμήσει την πορεία του προς την ευημερία

Εν μέσω όλων των συζητήσεων σχετικά με το αν οι ΗΠΑ επιθυμούν να υποτιμήσουν το ισχυρό δολάριο ως έναν τρόπο αναζωογόνησης της αμερικανικής βιομηχανίας, αξίζει να σημειωθεί ότι το δολάριο δεν είναι το ισχυρότερο νόμισμα στον κόσμο και δεν ήταν εδώ και δεκαετίες.

Αυτός ο τίτλος ανήκει στο ελβετικό φράγκο, και το ισχυρό φράγκο δεν έχει κάνει τίποτα για να υπονομεύσει την ανταγωνιστικότητα της Ελβετίας, σημειώνει ο Ρουτσίρ Σάρμα επικεφαλής των διεθνών επιχειρήσεων της Rockefeller Capital Management και ήταν επενδυτής αναδυόμενων αγορών στην Morgan Stanley Investment Management σε άρθρο του στους Financial Times.

Η πλουσιότερη μεγάλη οικονομία στον κόσμο έχει ισχυρό νόμισμα αλλά και ισχυρή βιομηχανική βάση. Το ελβετικό φράγκο ήταν το νόμισμα με την καλύτερη απόδοση τα τελευταία 50 χρόνια, 25 χρόνια, 10 χρόνια και πέντε χρόνια. Βρίσκεται κοντά στην κορυφή ακόμη και τον τελευταίο χρόνο, όταν μερικά από τα πιο προβληματικά νομίσματα έχουν κάνει μια επιστροφή έναντι του δολαρίου. Τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί για διαρκή ισχύ.

Ωστόσο, το ισχυρό φράγκο δεν υπονομεύει τις εξαγωγές της χώρας, όπως άλλα νομίσματα, σημειώνει ο Σάρμα. Οι εξαγωγές έχουν αυξηθεί και βρίσκονται κοντά σε ιστορικά υψηλά τόσο ως ποσοστό του ΑΕΠ (75%) όσο και ως ποσοστό των παγκόσμιων εξαγωγών (σχεδόν 2%).

Το brand Ελβετία μετράει

Η παγκόσμια συζήτηση έχει επικεντρωθεί υπερβολικά στις αποτιμήσεις των νομισμάτων, έναν μόνο παράγοντα που διαμορφώνει την ανταγωνιστική θέση μιας χώρας. Η Ελβετία έχει αποκτήσει φήμη για αγαθά και υπηρεσίες τόσο υψηλής ποιότητας που ο υπόλοιπος κόσμος είναι πρόθυμος να πληρώσει κάτι παραπάνω για την ετικέτα «Made in Switzerland».

Παρά την φήμη της ως κρυψώνα για παράνομες περιουσίες, η οικονομία της χώρας έχει δείξει εδώ και καιρό εξαιρετικό δυναμισμό και ανταγωνιστικό εύρος. Για περισσότερο από μια δεκαετία, κυριαρχεί στην κατάταξη του ΟΗΕ με τις πιο καινοτόμες οικονομίες, τόσο για τους πόρους που επενδύει στην καινοτομία, όσο και για τις αποδόσεις αυτών των επενδύσεων.

Παράγει περισσότερα από 100 δολάρια σε ΑΕΠ ανά ώρα εργασίας, πιο παραγωγικά από οποιαδήποτε από τις άλλες 20 μεγαλύτερες οικονομίες. Το αποκεντρωμένο πολιτικό και οικονομικό σύστημα ενθαρρύνει τις μικρές επιχειρήσεις, οι οποίες αντιπροσωπεύουν πάνω από το 99% των ελβετικών εταιρειών. Έχει επίσης μεγάλο μερίδιο παγκοσμίως ανταγωνιστικών επιχειρήσεων σε τομείς από φαρμακευτικά προϊόντα έως είδη πολυτελείας.

Το Εργαστήριο Ανάπτυξης του Χάρβαρντ κατατάσσει την Ελβετία στην πρώτη θέση μεταξύ των μεγάλων οικονομιών για την «πολυπλοκότητα» των εξαγωγών της, ένα μέτρο των προηγμένων δεξιοτήτων που απαιτούνται για την παραγωγή τους. Και οι εξαγωγές της κυμαίνονται από σοκολάτες και ρολόγια έως φάρμακα και χημικά – διαψεύδοντας την ιδέα ότι τα ισχυρά νομίσματα σκοτώνουν τα εργοστάσια.

Με 18% του ΑΕΠ, ο μεταποιητικός τομέας της είναι ένας από τους μεγαλύτερους των ανεπτυγμένων οικονομιών. Πάνω από τις μισές εξαγωγές της είναι «υψηλής τεχνολογίας», πάνω από το διπλάσιο των ΗΠΑ. Δεδομένου ότι τα προηγμένα αγαθά είναι πιο ακριβά, αυτό έχει βοηθήσει την Ελβετία να διατηρήσει το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της σε πλεόνασμα, με μέσο όρο άνω του 4% του ΑΕΠ από τις αρχές της δεκαετίας του 1980.

Επενδύσεις στο εξωτερικό

Τα έσοδα από το εμπόριο ανακυκλώνονται σε σημαντικές επενδύσεις στο εξωτερικό. Η χώρα έχει πλέον ένα καθαρό πλεόνασμα διεθνών επενδύσεων άνω του 100% του ΑΕΠ, γεγονός που τη βοηθά να αντιστέκεται σε εξωτερικούς κραδασμούς. Αυτό είναι το αντίθετο από τις ΗΠΑ, με τα μεγάλα ελλείμματά τους στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και στις καθαρές επενδύσεις.

Αν η Ελβετία έχει μια αδυναμία, αυτή είναι μια τεράστια αύξηση του ιδιωτικού χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ. Ωστόσο, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ και πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, δεν έχει μεγάλο πληθυσμό εταιρειών-ζόμπι – οι οποίες κερδίζουν πολύ λίγα για να πληρώσουν ακόμη και τους τόκους των χρεών τους.

Σιωπηλά, οι Ελβετοί έχουν χτίσει μια οικονομία παντός καιρού. Το φράγκο έχει ανατιμηθεί σταθερά είτε το δολάριο ανέβαινε είτε κατέβαινε, και είτε η παγκόσμια οικονομία βρισκόταν σε ύφεση είτε σε ανάκαμψη. Απλώς φαίνεται να καταλαβαίνουν πώς να παραμένουν ανταγωνιστικοί.

Το 2015, το φράγκο σημείωσε άνοδο λόγω μιας μετατόπισης της πολιτικής των κεντρικών τραπεζών και οι κατασκευαστές αντέδρασαν στρεφόμενοι ακόμη πιο απότομα σε εξελιγμένες εξαγωγές, οι οποίες είναι λιγότερο ευαίσθητες στις μεταβολές των νομισμάτων.

Πολλοί υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πιστεύουν ότι τα «θαύματα» της ανατολικής Ασίας υποτίμησαν την πορεία τους προς την ευημερία. Οι υποτιμημένες συναλλαγματικές ισοτιμίες βοήθησαν χώρες από τη Νότια Κορέα έως την Κίνα να αυξήσουν γρήγορα τις βάσεις των εξαγωγών τους στον τομέα της μεταποίησης. Αλλά άλλοι παράγοντες, όπως οι επενδύσεις σε υποδομές και το άνοιγμα σε ξένα κεφάλαια, έπαιξαν μεγαλύτερο ρόλο. Εν τω μεταξύ, η σημασία των αποτιμήσεων των συναλλαγματικών ισοτιμιών μειώθηκε καθώς κινήθηκαν προς τα πάνω στην καμπύλη ανάπτυξης.

Οι ανεπτυγμένες οικονομίες πρέπει να ανταγωνίζονται περισσότερο στην ποιότητα παρά στην τιμή. Για αυτές, η υποτίμηση μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ ενθαρρύνοντας τους εγχώριους παραγωγούς να επικεντρωθούν στην κατασκευή φθηνότερων αγαθών. Το ελβετικό μάθημα για έθνη όπως οι ΗΠΑ είναι ότι ένα φθηνό νόμισμα δεν αποτελεί λύση για έναν προβληματικό μεταποιητικό τομέα.

Πηγή: ot.gr

• Διαβάστε επίσης: Sold out το Daleela για τον Αύγουστο – Πήραν τα πάνω τους και οι κρουαζιέρες